یتیمی طعنه ای بر تنهایی

پرتغالی پوست می کندم، شهر در آیینه پیدا بود.

آره منم تایید میکنم که گاهی ارتباط خویشاوندی و فامیلی و خانوادگی رو پوچ می بینم.

حتی اگه همه مردم دنیا در غم تو شریک بشن اونها فقط شریک می شن و تو همه بار غم رو خودت تنهایی باید به دوش بکشی.

حتی غمخوارترین خویش تو، مادرت، هم نمیتونه ذره ای از بار غم تو رو به دوش خودش بکشه.

و همینطور، درد سردردت، سوزش خاری که به نوک انگشتت فرو رفته و...

لذت نوشیدن یه آب هویج با دوستت رو تو می بری. دیگران رو شریک میکنی ولی فقط تویی که همه این لذت رو می بری.

چرا بعضی ها می تونن یقین پیدا کنن که روح وجود نداره در حالی که حدود روحشون بارزترین تفاوت ها و تمایزها رو براشون رقم زده؟

تو هیچ وقت به هیچ شکلی نمیتونی مزه عسلی که می خوری رو به من منتقل کنی. روح تو مزه رو درک نمیکنه ولی حد درک مزه رو تعیین میکنه. روح تو به جسم تو اجازه میده که مزه رو درک کنی چون روح تو محدود به جسم توئه.

ما میتونیم از یه لیوان آب بریزیم تو یه لیوان دیگه ولی نمیتونیم دانش از یه ادم بریزیم تو یه ادم دیگه. عقل بریزیم احساس بریزیم! ولی چیزای جسمانی رو می تونیم مثلا خون، اعضا و جوارح و...

روح تو رو از همه جدا میکنه. روح تو حد بین تو و مادرته حد بین تو و پدرته و بین تو هر کس دیگه ایه. پدر تو پدر جسم توئه نه پدر روح تو.

خویشاوندی یه رابطه منطقی جسمانیه. وقتی از جسم جدا شدی نه پدر داری نه مادر! چون دیگه منطق جسمانی وجود نداره.

پرتغالی پوست می کندم. وقتی پوست پرتغال رو می کنی دیگه پرتغال نیست!!! منطقی که این همه اجزا رو تبدیل میکرد به «یک» میوه به نام پرتغال از هم گسسته.

شهر در آیینه پیدا بود. منطقی که یه مجموعه از اجزا مختلف رو در قالب کلمه «شهر» بیان می کرد از پیش چشمم برداشته شده و من میتونم جز جز این مجموعه رو ببینم و هر کدوم رو در کمال تجرد و انتزاع ملاقات کنم.

فقط از ارواح بزرگ پیمانه بگیرید.

من هزار بار air باخ رو گوش کردم و هر بار چیزی به من اضافه شد ولی هرگز نمیتونم air رو من هم بسازم. چون air متعلق به روح باخه و من فقط میتونم از روح باخ بنوشم نمیتونم اونو ببلعم.

در قید دوست داشته شدن توسط کسی که دوستش دارید بمونید.

هیچ چیز به اندازه دوست داشتن به تو شرافت نمی بخشه. برای کسی که موجب میشه شرافت به دست بیاری اونقدر خوب باش که دوستت داشته باشه و این تنها راه جبران فضیلت دوست داشتنه که به تو هدیه کرده بود.

رقابت میکنیم =)

خوشحال میشم بشنوم «یک نفر خوشحال است» حسادت میکنم اگه از من خوشحال تر باشه.

نمیتونم که بگم اجازه نمیدم کسی از من خوشحال تر باشه!

قول میدم از هر کسی که خوشحال تر از منه خوشحال تر بشم.

کیمیاگری از مسیر شکست می گذرد

ای کسی که حرکت می کنی هشیار باش که در مراحلی حتما شکست می خوری و به زمین میفتی. در این شکی نیست.

این به معنی باختن نیست.

پذیرفتن شکست و در مرحله شکست ایستادن باختن است.

وجود کلمه «دوباره» در گرو شکست خوردن و از سرگیری مجدد راه و حرکت است.

دوباره را تکرار کن، این رمز موفقیت است.

هنوز امیدواری که امیدوار باشم :)

ریشه هایم را در ابعاد بودن شناور کن

دست هایم را از میان ابرهای مبهم بودن تا طلائی های اساطیری امتداد ده

حسرت صراحت ایمان را در تندی ودکای بارش ابرهای واقعیت شستشو ده

دوری ملاقات را به نت های ظریف باخ من می باختم

تو هم آوای هق هق دقایق اندیشه های دقیق می شدی

آنوقت من سوار زورق زمزمه های مسطح جاودانگی

شاخه ترس فنا را به دست شقایق زندگی می سپردم.

خواب های طلایی

خواب روی چشم هایم چیزهایی را بنا می کرد:

یک فضای باز، شن های ترنم، جای پای دوست.

Just make change

How could I request to be looked in a new way?

In which different way it was better to announce my new sole?

I was changed and I am and I wanna be.

Astonishingly, I found no one willing to look at things in a new way, which they never tried before, and discover something new!

People fear change even change in their view! They don't wanna encounter or observe new things.

They acclimated to their habits and got addicted to routines.

Change will bring consciousness and you know that how close the pain and the consciousness are!

As a matter of fact, loneliness is the result of change but it also brings about the chance of getting closer to the reality.

The reality is the only and all that offers us the possibility of interpreting what really matters.

And, what does really matter? Belief, fear, love or may be truth?

My left foot

Although, I've always written my ideas and thoughts in this page but now I'm honored to quote an inspirational passage from Christy Brown here.

"I was born in the Rotunda Hospital on June the fifth, 1932. There were 22 children in all, of which 13 survived. It would not be true to say that I am no longer lonely. I have made myself articulate and understood to people in many parts of the world, and this is something we all wish to do whether we're crippled or not. Yet, like everyone else, I am acutely conscious sometimes of my own isolation, even in the midst of people. And I often give up hope of ever being able to really communicate with them. It is not only the sort of isolation that every writer or artist must experience in the creative mood if he is to create anything at all. It is like a black cloud sweeping down on me unexpectedly, cutting me off from others. A sort of deaf-muteness. I lay back in my chair while my own left foot beat time to a new rhythm. Now I could relax and enjoy myself completely. I was at peace. Happy."

شباهت مایه گمراهی

هیچ شب پره هرگز به نور شمع اغوا نشد.

من در طرف روشن یک رویا دیدم:

تاریکی، امید شب پره را رم می داد.

...I pay tribute to

From the all belongs to humanity my first pick is respect.

I would accept the world of cinema without any of its stars but I don't even wanna imagine it without Miyazaki.

Eternal Evidence

And, then I shall be absorbed in mortality like a drop into the soil.

What makes me calm is that I didn't pace in paths not ending in you, since you made me conscious of surreal things.

A confession for condolence!

How excellent it would be if I could present you the last epsilon of what's mine exclaiming "all is lost" with no matter of worry or concernment.

I know, I've chosen to live, I don't regret, you know this.

I got off the horse of paradise and wished a train containing the whole of humanity headed to heaven, after you opened one of my heart's doors.

After all, nothing will change the reality of going down from living.

I fear! Yeah! I'm gonna admit it!

Stop! I'm remembering something giving confidence +_+

Thank you for breaking the glass :)

Your rights are reserved, too

I've not talked about you yet, I don't know why! But I'm sure it's not been because I've forgotten you, yeah.

I remember you were facing symmetries and how frequent it was ~_~

Yeah, you were right it was I who was thinking about you while I had to pretend and give you a false face.

Losing you was a great agony :(

I had to :( Oh God!

I endured.

I wasn't deceiving I was just doing my best to make you free, the reason that I've never contacted.

You are the one whom has been always being admired deeply by me, since the first meeting, because of your righteousness because of the alteration you made on course of my life ^_^

I deeply wish I could say to you how I'm gratitude for what you did for me. I proud of the friendship you'd made with me, forever.

Thank you Eli :)

I love the bridge

I would rather have a feeling of surprise than getting upset when someone doesn't fulfill the expectations that I have.

Rather, I prefer to not have any expectation from others.

I've found out that expectations can make such destructive effects on friendship bridge.

I hope that you realize how friendship is much more worthy than what you expect from your friend.

Friendship is a fragile bond connecting hearts ^_^

Friendship is the line of fondness ~_~

Love friendship, that's all.

Belief is all that you've been subjected to enjoy

When you are heading just to be good,

just to think about goodness,

just to pace in a good way,

just to treat good,

then, lots of bad things happen to you, trying to block your true path!

But, when you are heading just to be bad...

and you are going down to the wrong path,

then, no any good or bad things happen to you, trying to block your wrong path!

The question is:

Who is driving this world?

You may say that it is the laws of nature.

In this case, the next question would be:

Who's created nature's laws?

This reminds me of a quote from Morpheus, in The Matrix, talking with Neo:

"This is the world that has been pulled over your eyes to blind you from the truth"

It seems that it must be said what a undesirable, unfavorable and unpleasant world!

If there were no beauty nothing could convince me of the existence of God.

For me, the beauty alone is adequate as evidence of your existence ^_^